Paslı kapıları açtı sabahın sessiz işçileri,
Ekmek kokusunda eridi sınırların dikenli teli,
Birbirine uzanan eller, yarım kalmış türkülerdi,
İnsan, insanın kurdu değil nefesi değil mi?
Silahların susması değil barış, o sözcüğün unutulmasıdır
“Aynı tas aynı hamam” diyerek akıp giderken zaman,
Paylaşılan su, çoğalan güneş olsa sofralarda,
Çocukların gülüşü, harcı oldu mu halkların dostluğunun,
Hamamları başına yıkarız tası tarağı toplatırız.
Silahların susması değil barış, o sözcüğün unutulmasıdır.
Söz-Müzik: Sol Anahtarı
