asri zamanın çivisi çıkmış
yaşamak ölmekten feyz almış
yeni kabusların ufuğunda
zifiri geceye gün sayarlarmış
aylar günlerden hızlı geçerken
çocukluğum kaldı uzakta
bugün değil belki ama unutma
umut var hep çıkmadık canda
açar da çiçekler mezarlara konmadan
döner de bu dünya kodamanlara kanmadan
yıkılır saraylar da sınırlar kalmadan
sömürü de son bulur ömürler dolmadan
sakın her şey çoktan bitti sanma